Vanmorgen na het ontbijt hebben we de laatste spullen in de koffers gedaan en de koffers enzo op een trolley geplaatst. Na een laatste check van de kamer zijn we naar de auto gelopen en heb ik de sleutels ingeleverd. Ondanks dat het niet hoefde hebben we de laatste dag terug gestort gekregen. Dit was een fijn hotel en ik weet zeker dat we de volgende keer als we in Seattle zijn weer hier gaan verblijven. Ik heb nog twee koffie to go gemaakt en met de koffie zijn we naar de Rental car centre gereden. Hier hebben we de auto ingeleverd. We hebben toch nog 2.890 mile gereden (ruim 4.600 km).
Ook hier was de dag eerder in minder gebracht, wat natuurlijk heel fijn was. Met de bus zijn we naar het vliegveld gebracht.
Bij de balie van Delta hebben we koffers ingeleverd en onze boardingpassen (stoelen 38A en B) in ontvangst genomen. Hierna zijn we naar de security gelopen. De rij hier was lang, maar gelukkig waren we goed op tijd. Terwijl we schuifelend door de rij liepen kreeg ik een appje dat mijn moeder weer haar sonde eruit had gehaald en hem niet meer terug wilde laten plaatsen. Ik heb vanuit de rij mijn moeder geprobeerd te bellen, te facetimen, maar helaas nam ze niet op. De paniek en stress schoten door mijn lijf. Ik moest echt vechten tegen mijn tranen, want ja ik zat aan de andere kant van de wereld en mijn moeder was inmiddels dusdanig verzwakt…. Zou ze nog wel leven als ik in Nederland aankom. De tijd in de rij duurde ellendig lang. Uiteindelijk waren we er door heen en zonder extra vragen konden we onze spullen weer bij elkaar rapen. Natuurlijk heb ik daarna meerdere pogingen gedaan om mijn moeder te bereiken, maar zonder succes. Omdat we nog wel iets moesten eten voordat we gingen boarden ben ik in een rij gaan staan om wat te bestellen. Ik had eigenlijk geen honger, maar de ervaring leert dat het eten in het vliegtuig op de terug niet zo lekker is. Dit duurde mega lang en mensen om ons heen waren aan het mopperen dat ze hun vlucht gingen missen. Gelukkig hadden wij ruim tijd, maar ook wij voelden de druk. Toen ik bij onze tafel aankwam had Sjon inmiddels met Romy geregeld dat zij nog even naar mijn moeder zou gaan zodat ik voor vertrek toch mijn moeder nog even kon zien en spreken. Dit was superfijn en natuurlijk ontzettend lief van Romy dat ze om 10 uur ’s avonds daar nog even heen is gereden.
Nadat ik mijn moeder heb gezegd dat ik morgen weer thuis zou zijn en direct naar haar toe zou komen ben ik het vliegtuig in gestapt.
Natuurlijk nog steeds bang voor wat me in Nederland te wachten zou staan. Ik heb de hele vlucht niet kunnen slapen, maar gelukkig waren er voldoende films voor mij om te kijken. De vlucht zelf was een prima vlucht en op tijd waren we in Nederland aangekomen. Julian kwam ons halen en nadat we thuis de spullen hadden afgeleverd ben ik direct naar mijn moeder gegaan. Deze bewogen vakantie is voorbij en eigenlijk hadden we niet moeten gaan.
Aanvullende informatie:
De dag van thuiskomst heb ik alles in orde gemaakt zodat mijn moeder de dag erna naar weer huis kon, maar wel met de sonde er weer in. Dit heeft ze laten doen. Dinsdag 20 juni (dag dat mijn vader jarig was) heb ik haar opgehaald en naar huis gebracht. Helaas heeft ze niet lang thuis kunnen blijven, want ondanks de thuiszorg en al het geregel erom heen was het voor mijn vader en ons te zwaar. Op 5 juli is ze naar het ziekenhuis in Zaandam gegaan en hier is zij op 30 juli in het bijzijn van mijn vader, mijn zus en mijzelf om 14:27 uur overleden.