Omdat we er niet zeker van waren dat de Washington Pass open is, zijn we extra vroeg op pad gegaan. Mocht de pass gesloten zijn, dan hebben we tijd om via de andere kant te rijden. In dat geval zou dit een hele lange reisdag worden, want vanaf het hotel naar de pass is ongeveer 24 minuten rijden. Deze moet je dan weer terug en dan nog bijna 5 uur rijden naar onze volgende bestemming. Terwijl als de pass open is de totale reistijd 2,5 uur zou zijn.
De pass ligt op 1669 meter, dat is niet zo heel hoog, maar er lag op sommige plekken nog sneeuw langs de weg.
Gelukkig was de pass open en bij de Washington Pass Observation Site hadden we gelijk onze eerste stop.
Wat een geweldig uitzicht heb je hier over de pass. Terwijl we daar aan het genieten zijn komt er een man met een English cream golden Retriever (zelfde kleur als onze Nyssa). Natuurlijk hebben we even met de man staan praten. Hij is met een camper aan het rondreizen door Amerika en om gezelschap te hebben onderweg heeft hij een pup genomen. De pup is inmiddels al wat groter en ouder, dus kun je bedenken hoe lang de man al aan het rondreizen is.
Onze volgende stop is bij het Ross Lake National Recreation Area.
Ook hier hebben genoten van het uitzicht.
Dit stuk hadden we in 2013 niet gereden, waarmee we dus duidelijk het mooiste stuk hebben gemist. Hierna volgde Diablo Lake Overlook.
Vonden we Ross Lake al geweldig, dit overtrof Ross Lake.
Bij Diablo Lake heb je de mogelijkheid om over de dam te rijden. Hier is de weg net breed genoeg voor één auto, dus je moest kijken of er niet al een auto jou tegemoet kwam voordat je de dam opreed. Natuurlijk wilden wij wel even naar de overkant om daar te kijken. Bij het environmental center konden we niet verder en zijn we weer terug gereden.
Bij Newhalem hebben we in het visitorcenter natuurlijk een stempel gehaald. Ook deze hadden we in 2013 niet gehaald. Hierna hebben we de Trail of the Cedars gewandeld. Je gaat met een brug over de Skagit River.
De wandeling zelf stelde niet veel voor, maar het is altijd fijn om de benen even te strekken.
Hierna zijn we in Newhalem nog naar een kleine waterval gewandeld.
Als laatste hadden we de Gorge Creek Falls Trail op de planning staan. Het meer waar het water van deze waterval in uitkomt heeft dezelfde groene kleur als Peyto Lake in Canada, zo ontzettend mooi.
Als laatste zijn we bij het toegangsbord gestopt om een foto te maken van ons bij het bord.
Hierna zijn we doorgereden naar het hotel in Mount Vernon. Hier zouden we oorspronkelijk 2 nachten verblijven, maar het hotel en de omgeving vielen zo erg tegen dat we een nacht geannuleerd hebben en een nacht in Seattle hebben bijgeboekt. We hadden geen zin om er op uit te gaan voor het avond eten, dus hebben we pizza besteld en deze op de kamer laten bezorgen.
Update inzake mijn acute bronchitis: we zijn nu voor wat betreft mijn ziekenhuis bezoek een week verder en de antibiotica heeft zijn werk gedaan. Ik voel mij een stuk beter, alleen het energie niveau is nog niet helemaal op peil.