Na een heerlijk ontbijtje met volgens de kenner (lees Sjon) een lekkere pancakes hebben we de spullen ingeladen en zijn op pad gegaan naar onze volgende bestemming, namelijk North Bend. Ook nu hebben we een aantal stops in de planning staan en al snel kwamen bij de eerste aan. Dit was het Otter Crest State Scenic Viewpoint bij Cape Foulweather.
Bij de Lookout visitor center zijn we even naar binnen gegaan. Hier kun je met verrekijkers over het water kijken naar walvissen die van noord naar zuid migreren en weer terug. Helaas was er op de dag dat wij er waren geen activiteit te zien. Na een rondje door het souvenirs gedeelte zijn we naar onze volgende stop gereden. Dit was maar een klein stukje verder, namelijk het Devil’s Punchbowl State Natural Area.
Dit was oorspronkelijk een zee grot waarvan het dak was ingestort door de erosie. Normaal gesproken kun je bij laag water de open grot in wandelen. Helaas was het bij ons geen laag water, maar ook geen hoog water.
Onze volgende stop, welke we als tip hadden gekregen vanuit het hotel, was het Seal Rock State Recreation Site. Hier zouden we zeesterren kunnen zien bij Elephant Rock. Helaas zaten er op dit moment geen zeesterren, wat erg jammer was. In 2013 hebben we deze mooie waterdieren op een andere plek wel gezien, het had leuk geweest om ze nu weer te zien.
Het Seal Rock State Recreation Site is wel een mooie plek en behalve een stuk langs het water te hebben gelopen (waarbij we onze namen in het zand hebben geschreven) hebben we hier na de wandeling ook geluncht.
Onze volgende bezienswaardigheid is Thor’s well. Hier waren we in 2013 ook al gestopt, maar omdat we toen een stukje verder moesten rijden, waren we daar maar heel kort gebleven.
Nu konden we iets langer kijken naar de geiser. Wat een watergeweld komt er door zo gat heen.
Onderweg naar onze volgende stop zagen we een geweldige fotospot, namelijk uitzicht op het Heceta Head Lighthouse.
Terwijl we foto’s van de vuurtoren aan het maken waren zagen we een heleboel zeeleeuwen op de rots onder ons liggen. Natuurlijk hebben we hier ook even van genoten.
We zijn hier iets langer dan we wilden gebleven en omdat we nog één stop hadden voordat we bij onze motel waren moesten we echt weg. De volgende stop was het Dean Creek Elk Viewing Area. In dit gebied leven sinds 1930 Roosevelt elanden. Deze elanden zijn de grootste van de vier overgebleven soorten elanden. Omdat hier het hele jaar door voldoende voedsel, zoet water (het ligt iets landinwaarts) en het een mild winterklimaat heeft, hebben de elanden geen reden om te trekken. Nog voordat we bij het viewing area aangekomen waren zagen we al snel een deel van de kudde liggen/staan in het gras. We hebben de auto langs de weg geparkeerd en zijn een stukje gaan lopen. Dit was maar goed ook want daardoor zagen we een coyote op de kudde afgaan.
Er lagen namelijk ook jonge elanden in het gras. Volgens mij was de coyote niet succesvol, want de elanden kwamen al heel snel in beweging. Na een sanitaire pitstop zijn we naar het Itty Bitty Inn motel. We hadden hier online The Oregon Trail Room geboekt voor één nacht. Het motel is kleinschalig, maar oh zo leuk opgezet.
Mochten we ooit nog een keer in North Bend verblijven dan staat het Itty Bitty Inn motel met stip op één.