Ook in Seaside verblijven we maar 1 nacht, wat betekende dat we na het ontbijt onze spullen uit de kamer moesten halen en na het uitchecken op gingen. We hadden vanuit het hotel wat tips gekregen van mooie bezienswaardigheden onderweg, maar de meeste hadden we al op onze to do list staan. Eerste stop Ecola State Park. Hier hebben we een stop gemaakt bij Indian Beach. Ook hier weer is het zo mooi, je zou er wel een dag kunnen blijven genieten.
Maar helaas hebben we meer op de planning staan, dus na een flinke snuif natuurschoon zijn we teruggelopen naar de auto en onze weg vervolgd. Volgens stop was Haystack Rock, hier zouden puffins zijn. We hebben een hoop verschillende vogels gezien, waarschijnlijk ook de puffins, maar het was te ver weg om goed te zien. Het was wel heel bijzonder om zoveel verschillende vogels op een rots te zien en dan zo dicht aan de kust.
Volgende stop is hugpoint en ja ik val in herhaling, maar ook hier is weer zo mooi. De zee was erg ruig, wat voor flinke golven zorgde. Na wederom even de omgeving in ons opgenomen te hebben, zijn we weer terug gelopen naar de auto.
Hier hebben we een tussendoortje gepakt en zijn de rit verder gaan vervolgen naar de Devils Cauldron Trail. Dit is een korte trail, maar op de terugweg wel een behoorlijke kuitenbijter. Maar de heenweg is dan wel erg makkelijk. Het uitzicht maakte de wandeling meer dan waard.
Volgende stop was het Cape Meares, hier wilden we in ieder geval de Scenic Trail naar de vuurtoren wandelen. Bij de eerste stop zagen dat hier een wandeling was naar de grootste spar van Oregon. Omdat we deze van Washington door de afsluiting van de weg gemist hadden, leek het ons leuk om deze wandeling te doen. Het pad was zo smal dat je je af ging vragen of hier überhaupt ooit wel iemand kwam. Het is een vreemde gewaarwording als je midden in een dicht begroeid bos ineens zo’n reus van een boom ziet staan.
Bij de boom waren twee jonge mensen met een hond. Omdat we er iets van herder inzagen hebben we gevraagd wat voor soort het was. Het was inderdaad een combinatie van een herder en een mastiff. Nu staan mastiff’s bekend om hun agressieve gedrag, maar bij deze zag je de vriendelijkheid in zijn ogen. Hij had dezelfde blik als Oliver. We hebben een tijd staan kletsen en op een gegeven moment had Buddy een hele mooie tak gevonden die hij wel even wilde laten zien.
Nadat we Megan en Austin en natuurlijk Buddy gedag gezegd hadden zijn we terug gewandeld naar de auto. Nu was echt de vuurtoren aan de beurt. Deze vuurtoren was zo mogelijk nog kleiner dan degene die we eerder onderweg zijn tegen gekomen.
Omdat hij gesloten was en het naastgelegen winkeltje ook niet open was zijn we teruggelopen. We wisten dat je hier van allerlei soorten waterdieren zoals orca’s, walvissen en zeeleeuwen zou kunnen spotten. We hadden onze ogen daarom ook continue op het water gericht. En ja hoor we zagen zeeleeuwen. Moeilijk te zien, maar wel op de foto weten te krijgen.
Inmiddels werd het tijd voor de lunch en was een sanitaire pitstop ook geen overbodige luxe. In het dorp Tillamook zijn we gestopt bij de Mac, hebben hier een burger gegeten, samen een grote patat gedeeld en natuurlijk een bezoek gebracht aan het toilet. Onze laatste stop voor vandaag is tunnelbeach. Dit is een stuk strand waar door een tunnel in de rots naar een ander stuk strand kan lopen. Zo bijzonder om te zien. Als het hoog water is, is deze tunnel niet meer toegankelijk, maar wij hadden geluk. We konden er gewoon doorheen. Op het andere strand hebben we tot het eindpunt gelopen en daarvandaan weer langzaam terug.
Hierna hebben we koers gezet naar Lincoln City, het dorp waar we vannacht verblijven. Onderweg zagen we nog allemaal zeeleeuwen op een zandbank liggen. Daar moest natuurlijk even voor gestopt worden.
Nadat we onze spullen in het hotel naar de kamer hadden gebracht hebben we onze was gedaan, want inmiddels was dit wel nodig.