Vandaag hadden we als doel om tussen 8 en half 9 in de auto te zitten. Om precies 8 uur konden we de spullen in de auto leggen. Terwijl we hiermee bezig waren kwam Dottie ook nog even gedag zeggen. Ze had zelf het hek opengemaakt van de grote tuin naar het erf.
Om weg te kunnen rijden vanaf het erf moet er nog een hek geopend worden. We wilden dit hek niet openen voordat Dottie weer in de grote tuin was, omdat we anders bang waren dat ze zou ontsnappen en de weg op zou rennen. Wij kregen haar niet naar de grote tuin, ze wilde alleen maar spelen met ons. Gelukkig kwam onze gastheer te hulp. We hebben nog even met hem staan praten en begrepen dat het heel uniek was om de elk te zien gister. Na gedag gezegd te hebben zijn we eerst naar Walmart gereden. Bij de dichterbij gelegen Safeway hadden ze geen zakken ijs voor in de koelbox. Hierna hebben we koers gezet naar Cape Flattery. Omdat dit in een indianenreservaat ligt heb je een permit nodig om er in te mogen. Deze permit kun je halen in het dorpje Neah Bay. Het laatste stuk van de route voordat je daadwerkelijk Cape Flattery is al ontzettend mooi dat we even gestopt zijn. En wat zie ik? Is dat een Bald Eagle? Even een grotere lens erop zetten. Ja, inderdaad dat is een Bald Eagle.
Ondanks dat ik deze prachtige beesten al vaker heb gezien blijft het toch altijd weer heel bijzonder om ze te spotten. Terwijl we daar staan spot ik er nog twee.
We nemen wat te drinken en vervolgen onze route. We stoppen nog één keer om twee Bald Eagles op de foto te zetten en rijden dan door naar de trailhead van Cape flattery.
Deze trail is 2,3 km heen en terug, en met een stijgingspercentage van 167 meter.
Steller's Jay
Als je bij het eindpunt bent dan is het uitzicht adembenemend. Vanuit verschillende hoeken kun je de rotsformaties bekijken.
Pigeon Guillemot
Omdat we nog een (langere) wandeling wilden doen hier vlakbij, konden we niet al te lang genieten van dit fantastische uitzicht. Terug bij de auto hebben we eerst een broodje gegeten en zijn toen Shi Shi Beach gereden. Deze trail is (oorspronkelijk) langer, maar wij zijn tot aan het strand gelopen. Heen en terug was dat 7,1 kilometer en stijgingspercentage van 176 meter. In het begin was het een prima trail zo dwars door het bos, maar aan het eind was het een grote modderboel. Dit kwam doordat er de afgelopen dagen veel mist was hier en dat heeft gezorgd voor de modder op de trail. Gelukkig zijn de mensen die deze trail lopen vindingrijk en was er ondertussen een pad (iets hoger gelegen) naast het pad ontstaan. Dit liep wel moeilijker dan het oorspronkelijke pad, maar wel schoner. Op één punt moesten we over een boomstam balanceren, maar ook dat ging goed.
Het laatste stuk van de trail ging flink naar beneden. Maar we waren aangekomen op het strand. Gelukkig was er nu geen mist en konden we zien waar we voor gekomen waren. Ook hier is het prachtig om de rotsformaties langs de kust te zien.
We hebben even staan genieten en zijn toen weer terug gewandeld naar de auto.
Deze American robin vond zijn eten belangrijker dan onze aanwezigheid
De navigatie werd op Forks ingesteld en zijn we een groot deel van de route teruggereden. Pas de laatste 12 mile waren nieuw.
Na het inchecken hebben we de koffers uitgeladen en wat gegeten. Daarnaast moesten Sjon en ik allebei iets voor ons werk doen, dus dat hebben we eerst gedaan. We hebben nog wat televisie gekeken en toen werd het tijd om te gaan slapen.